De prijs is wettelijk verplicht, en verder niets. Maar een etiket dat alleen een prijs draagt, laat je bij elke verkoop terugzoeken welk stuk dit ook alweer was. Wat je er wél op zet, hoe groot een QR-code moet zijn om te scannen, en waar Nederland en het VK afwijken.
Geschreven door Griet Coussement, oprichter van Vintro Pro en Vintiques Export
De wet vraagt één ding van een prijskaartje. Al de rest zet je erop voor jezelf.
In België staat het in artikel VI.3 tot 6 van het Wetboek van economisch recht, en de formulering is kort: ondernemingen die goederen aanbieden moeten de prijs schriftelijk aanduiden op een leesbare, zichtbare en ondubbelzinnige manier. In euro, en het moet de totaalprijs zijn — inclusief btw en alle verplichte bijkomende kosten.
Er staat géén uitzondering in voor tweedehandsgoederen of antiek, en ook niet voor de markt. Een stuk op een antiekmarkt valt onder dezelfde regel als een stuk in een etalage. De enige uitzondering is de openbare verkoop, een veiling: het artikel begint met “Behalve bij openbare verkoop”.
Nagelezen in de wettekst op 9 oktober 2026: Wetboek van economisch recht, art. VI.3 §1 (Justel, NUMAC 2013A11134), en het KB van 30 juni 1996 betreffende de prijsaanduiding, dat geen uitzondering voor antiek of tweedehands bevat.
De plicht om de prijs aan te duiden bestaat in alle vier de landen waar dit artikel voor geschreven is. Maar in twee landen is antiek uitdrukkelijk uitgezonderd: in Nederland en in het VK.
leesbaar, zichtbaar en ondubbelzinnig, in euro — art. VI.3–6 WER
verplicht in euro inclusief btw, maar antiek, kunst en verkoop op een veiling zijn vrijgesteld — Besluit prijsaanduiding producten, art. 3 lid 2 en bijlage I
zichtbaar en leesbaar, in euro TTC, én vóór de verkoop zonder dat de klant ernaar vraagt
de Price Marking Order geldt niet voor kunstwerken, antiquiteiten en verkoop bij opbod
Let op wat de Britse uitzondering wél en niet zegt. Ze haalt de verplichting weg, niet de gewoonte: een Britse antiquair die geen prijs toont, verliest gewoon klanten. En verkoop je van hieruit aan een Britse consument op afstand, dan gelden de Britse regels voor consumenteninformatie nog steeds — alleen déze order niet.
Hier zit het verschil met een gewone winkel. Daar staat een streepjescode voor een product waarvan er honderd in het rek liggen: de code zegt welk soort. Bij antiek en vintage bestaat elk stuk maar één keer, dus de code zegt welk voorwerp.
Dat klinkt als een detail en is het niet. Een eigen artikelnummer op het etiket wijst naar één regel in je aankoopregister: de datum, wat je betaald hebt, en van wie je het kocht. Dat is exact wat de margeregeling van je vraagt te kunnen aantonen — kan de fiscus je marge niet uit je boeken halen, dan is er btw verschuldigd op de volle verkoopprijs in plaats van op je marge.
Zonder dat nummer moet je bij elke verkoop terugzoeken welk stuk dit ook alweer was. Met vijftien stukken lukt dat uit het hoofd. Met driehonderd niet.
Een etiket, van wat moet tot wat mag
Zet geen jaartal op een etiket dat je niet kan verantwoorden. Een gegokte datering komt op een factuur terecht, en daar is ze een fout.
Een QR-code die niet scant, is een leeg vakje inkt. Twee maten om te onthouden:
Daar komt iets bij dat je niet ziet aankomen: hoe meer tekens de code draagt, hoe fijner de blokjes worden bij dezelfde afmeting. Een kort webadres scant dus makkelijker dan een lang. Verlengt je adres van negen naar zevenentwintig tekens, dan wordt hetzelfde vierkantje ineens veel gedetailleerder — en dan is de vraag of een telefoon het nóg leest.
Hoe groot, en hoe fijn?
De vierkantjes staan in de juiste verhouding tot elkaar, maar het zijn geen echte codes. Print er één en scan hem met je eigen telefoon.
Die vraag beantwoord je maar op één manier: print er één en scan hem met je eigen telefoon. Niet op het scherm — op papier. Inkt loopt uit, thermisch papier heeft minder contrast dan een beeldscherm, en in een winkel is het licht zelden ideaal.
Tel de tekens van het webadres dat in de code komt — vintropro.com/s/A4217 zijn er 21 — en vul in hoe breed je de code afdrukt.
Het aantal blokjes komt uit de capaciteitstabel van ISO/IEC 18004, byte-modus bij foutcorrectieniveau M — wat elke gewone generator standaard doet met een webadres. De grenzen waarop de uitkomst omslaat, zijn een vuistregel uit de praktijk en geen norm: print er één en scan hem met je eigen telefoon.
Allebei de wegen werken, en ze passen bij een ander ritme.
Eén ding dat bijna nergens vermeld staat: thermisch papier verbleekt in zonlicht. Een etiket op een kast die maanden bij een raam staat, is tegen de verkoop soms niet meer te lezen. Staat je voorraad in de etalage, dan is een gewoon gedrukt etiket de veiligere keuze.
Welke printer past bij jouw ritme?
Laser of inkjet
Tientallen tegelijk Een vel zelfklevende etiketten. Goedkoop, en de veiligere keuze in de etalage.Thermische labelprinter
Eén per stuk Geen inkt, één etiket zodra je erom vraagt. Maar het papier verbleekt in zonlicht.In België alleen de prijs, maar wel op een bepaalde manier. Artikel VI.3 tot 6 van het Wetboek van economisch recht zegt dat ondernemingen de prijs schriftelijk moeten aanduiden op een leesbare, zichtbare en ondubbelzinnige manier. Het moet de totaalprijs zijn in euro, inclusief btw en alle verplichte bijkomende kosten. Er staat geen uitzondering in voor tweedehandsgoederen of voor de markt. Alles wat je verder op het etiket zet — een artikelnummer, een QR-code, de herkomst — is jouw keuze, niet een plicht.
Ongeveer 25 millimeter, de grootte van een muntstuk van twee euro. Onder de 10 millimeter krijgen de meeste telefoons hem niet meer gelezen. Hoe meer tekens de code draagt, hoe fijner de blokjes worden bij dezelfde afmeting — een kort webadres scant dus makkelijker dan een lang. Test het altijd met je eigen telefoon op een gedrukt etiket, niet op het scherm: papier, inkt en licht doen mee.
Nee. De Price Marking Order 2004 geldt voor goederen die een handelaar aan een consument verkoopt, maar de order is uitdrukkelijk niet van toepassing op verkoop bij opbod en niet op de verkoop van kunstwerken of antiquiteiten. Nederland kent dezelfde uitzondering: het Besluit prijsaanduiding producten stelt antiek, kunst en verkoop op een veiling vrij. In België en Frankrijk geldt de prijsaanduiding onverkort, ook voor een uniek stuk.
Een eigen artikelnummer, en dat is het verschil met een gewone winkel. Daar staat een streepjescode voor een product waarvan er honderd in het rek liggen. Bij antiek en vintage wijst het nummer naar één voorwerp, en dus naar één regel in je aankoopregister met de datum, de aankoopprijs en van wie je het kocht. Zonder dat nummer moet je bij elke verkoop terugzoeken welk stuk dit ook alweer was — en dat is precies wat de margeregeling van je vraagt te kunnen aantonen.
Ja. Een gewoon vel met zelfklevende etiketten uit een laser- of inkjetprinter werkt, en is goedkoop als je er tientallen tegelijk maakt. Een thermische labelprinter is handiger wanneer je stuk voor stuk print: hij gebruikt geen inkt en rolt één etiket uit zodra je erom vraagt. Let bij thermisch papier op één ding dat niemand vermeldt: het verbleekt in zonlicht. Een etiket op een stuk dat maanden bij een raam staat, is tegen de verkoop soms niet meer te lezen.
Registreer een stuk één keer, met foto en prijs. Het etiket met artikelnummer en QR-code rolt eruit zonder dat je iets overtypt — en scant later gewoon bij de verkoop.
30 dagen gratis, zonder kaartnummer.