Vintro Pro
NL · FR · EN
Vintro Pro
NL · FR · EN
Een particulier mag zijn zolder leegverkopen zonder één papier. Zodra je handelaar bent verandert dat — en in elk van de vier landen op een andere manier.
Ja, je mag er staan. Maar niet op dezelfde voorwaarden als de buurman die zijn zolder leegmaakt.
Op elke antiekmarkt staan twee soorten mensen naast elkaar. Particulieren verkopen hun eigen spullen, en daar is nauwelijks iets voor geregeld. Jij verkoopt wat je hebt ingekocht om door te verkopen. Dat heet ambulante handel: handel buiten een vaste winkel, en daar bestaan wel regels voor.
Die regels verschillen in de vier landen waarvoor deze kennisbank geschreven is niet in detail, maar in opzet. Twee landen schaften hun vergunning net af, één land vraagt een kaart die vier jaar meegaat, en één land laat het volledig aan de gemeente over. Hieronder staat per land wat er vandaag geldt, met de bron erbij.
Je ondernemingsnummer in de KBO is zelf de vergunning geworden.
Markt- of standplaatsvergunning per gemeente. Geen landelijke kaart.
Vier jaar geldig, 30 euro, via de CCI of de CMA.
Van de council, per plaats. Geen landelijke vergunning.
Vier keer dezelfde vraag, vier keer een ander antwoord. Wie in twee landen op de markt staat, kan de papieren van het ene niet meenemen naar het andere.
Sinds 1 april 2024 kun je in Vlaanderen geen machtiging tot het uitoefenen van ambulante activiteiten meer kopen. De leurkaart is afgeschaft. Wat ervoor in de plaats komt is je ondernemingsnummer: de controle gebeurt door je gegevens op te zoeken in de Kruispuntbank van Ondernemingen.
Dat betekent niet dat er niets meer geregeld moet worden. Drie dingen blijven:
In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest verviel de vergunning voor markten, antiekmarkten, evenementen en de openbare ruimte bij besluit van de Brusselse Regering van 22 februari 2024. Daar komt wel iets zichtbaars voor in de plaats: een identificatiebord op je kraam of wagen, met je naam, je handelsnaam, de gemeente van je vestiging en je KBO-nummer.
De machtiging was en blijft niet nodig voor verenigingen en particulieren op antiekmarkten, voor verkoop aan andere ondernemingen, en voor presentaties op vakbeurzen. De onderliggende regels staan in de wet van 25 juni 1993 en het koninklijk besluit van 24 september 2006, met voor Vlaanderen het besluit van 21 april 2017.
Nederland kent geen landelijke leurkaart en ook geen landelijke ambulante vergunning. Alles gebeurt lokaal, en in twee vormen:
Voor beide geldt dat je ingeschreven moet staan in het Handelsregister bij de KVK. De gemeente vraagt daarnaar bij de aanvraag. De voorwaarden zelf verschillen per gemeente, maar komen meestal op hetzelfde neer: je mag geen overlast veroorzaken, je mag het verkeer niet onveilig maken, en je kraam of verkoopwagen moet aan eisen over het uiterlijk voldoen.
Praktisch gevolg: sta je in vijf gemeenten op de markt, dan heb je met vijf gemeenten te maken. Reken op weken, niet op dagen.
Frankrijk werkt wel met een kaart: de carte permettant l’exercice d’une activité commerciale ou artisanale ambulante. Die is verplicht zodra je ambulant verkoopt buiten de gemeente van je zetel of je woonplaats.
Je hebt de kaart niet nodig als je uitsluitend op markten in je eigen gemeente staat. Ook landbouwers en vissers die hun eigen productie verkopen vallen erbuiten.
Daarnaast bestaat in Frankrijk een aparte regel voor de vente au déballage, de uitstalverkoop waar een brocante of vide-grenier onder valt. Die moet vooraf gemeld worden bij de burgemeester, met formulier cerfa 13939, en dezelfde plek mag daarvoor maximaal twee maanden per jaar gebruikt worden. Meestal regelt de organisator dat, maar het is de moeite om te vragen of het gebeurd is.
Code de commerce, artikelen L123-29 tot L123-31 en R123-208-1 tot R123-208-8 voor de kaart; L310-2 en R310-8 voor de vente au déballage.
Ook het VK kent geen landelijke vergunning. In Engeland en Wales geeft de gemeenteraad, de council, een street trading licence of een street trading consent uit. De basis daarvoor staat in Schedule 4 van de Local Government (Miscellaneous Provisions) Act 1982.
In de aanvraag zet je wat je wil verkopen en wat voor kraam of container je daarvoor gebruikt. De council mag daar voorwaarden aan koppelen — afmetingen, type kraam — en moet de vergunning toekennen tenzij er een grond is om ze te weigeren.
Schotland en Noord-Ierland hebben hun eigen regeling. Sta je daar op de markt, toets het dan bij de betrokken council: de Engelse regel geldt er niet vanzelf.
Onder vier verschillende systemen zitten drie dingen die overal terugkomen. Wie die op orde heeft, staat in alle vier de landen goed.
KBO in België, KVK in Nederland, RCS of RNE in Frankrijk, Companies House of HMRC in het VK. Zonder inschrijving valt er niets te vergunnen.
Ook waar de landelijke vergunning verdween, beslist de gemeente of de marktmeester nog altijd wie waar staat. Dat is nooit afgeschaft.
Een QR-code, een identificatiebord, een kaart of een licentie. Vier vormen van dezelfde vraag: wie ben je en onder welk nummer werk je?
De papieren zijn het makkelijke deel. Het duurdere probleem staat de hele dag voor je kraam.
Een bezoeker die stilstaat bij een stuk geeft je iets wat geen advertentie kan kopen: aandacht, minutenlang, uit vrije wil. Grote merken bouwen tegenwoordig hele stands op publieksevenementen om precies dat te krijgen. Jij krijgt het gratis, tientallen keren per marktdag. En van bijna iedereen die niets koopt blijft er niets over: geen naam, geen foto, geen reden om je volgende week terug te vinden.
Vier dingen die daar iets aan doen, en die geen van alle een vergunning nodig hebben:
Wat je daarvoor nodig hebt, is dat je voorraad ergens staat waar je hem kunt laten zien. Hoe je die opzet staat op de stocklijst-pagina en in voorraadbeheer voor antiek en vintage.
Vier landen, vier systemen. Een Belgische handelaar die in Frankrijk op de markt gaat staan heeft daar wel een kaart nodig, ook al is de zijne thuis afgeschaft.
In België is de vergunning afgeschaft, de registratie niet. Staat de ambulante activiteit niet bij je onderneming in de KBO, dan is er bij een controle niets terug te vinden.
Een gemeente in Nederland en een CCI in Frankrijk werken in weken. Wie twee dagen voor de markt begint, staat er niet.
De uitzondering voor particulieren en verenigingen op antiekmarkten geldt niet voor wie inkoopt om door te verkopen — ook niet bij één zaterdag per maand.
Geen QR-code, geen bord, geen kaart. In alle vier de landen is dat het eerste wat een controleur vraagt.
Geschreven op 8 september 2026. Nagemeten op 8 september 2026 bij de Vlaamse overheid (vlaanderen.be) en Brussel Economie en Werkgelegenheid voor België, bij Ondernemersplein van de Rijksoverheid voor Nederland, bij Service-Public Entreprendre voor Frankrijk en bij legislation.gov.uk voor het Verenigd Koninkrijk.
Dit is uitleg, geen juridisch advies. Welke vergunning en welke registratie op jouw zaak van toepassing zijn, toets je bij je boekhouder of bij de gemeente waar je wil staan.
Elk stuk krijgt een eigen nummer, een eigen foto en een eigen pagina. Je etiket met QR-code rolt er zo uit, en wie je kraam passeert vindt je stuk vanavond terug.
Gratis tot 10 stukken, zonder kaartnummer en zonder einddatum.
Ja. Een antiekmarkt is geen markt voor particulieren alleen: een professionele handelaar mag er staan, maar valt dan onder de regels voor ambulante handel en niet onder de uitzondering voor particulieren. Wat je concreet nodig hebt verschilt per land. In België volstaat sinds 2024 je inschrijving in de KBO met de juiste activiteitencode, in Nederland vraag je een vergunning bij de gemeente, in Frankrijk heb je een carte ambulante nodig zodra je buiten je eigen gemeente verkoopt, en in Engeland en Wales geeft de council een street trading licence uit.
Nee. Sinds 1 april 2024 wordt de machtiging tot het uitoefenen van ambulante activiteiten, in de volksmond de leurkaart, niet meer uitgereikt in Vlaanderen. Je ondernemingsnummer in de Kruispuntbank van Ondernemingen is de vergunning geworden, op voorwaarde dat de ambulante activiteit ook echt bij je onderneming geregistreerd staat. Bij een controle toon je een digitale QR-code en je identiteitskaart. In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest verviel de vergunning bij besluit van 22 februari 2024, waar in de plaats een identificatiebord op je kraam komt.
Een vergunning van de gemeente, en een inschrijving bij de KVK. Er bestaat in Nederland geen landelijke leurkaart. Voor een plaats op een reguliere markt vraag je een marktvergunning aan bij de gemeente waar die markt staat; voor een losse plek buiten een markt is dat een standplaatsvergunning, vast of seizoensgebonden. De voorwaarden verschillen per gemeente en gaan meestal over overlast, verkeersveiligheid en het uiterlijk van je kraam of verkoopwagen.
Alleen als je buiten je eigen gemeente verkoopt. De carte permettant l’exercice d’une activité commerciale ou artisanale ambulante is vier jaar geldig en kost 30 euro. Je vraagt ze met formulier cerfa 14022 aan bij de CCI als je in het RCS staat, of bij de CMA als je in het RNE staat, en je krijgt ze binnen vijftien dagen tot een maand. Wie uitsluitend op markten in de gemeente van zijn zetel of woonplaats staat, heeft de kaart niet nodig.
In grote lijnen wel, en dat is precies waar de verwarring vandaan komt. De uitzondering voor verenigingen en particulieren op antiekmarkten geldt niet voor iemand die inkoopt om door te verkopen. Zodra je dat doet ben je handelaar en gelden de regels voor ambulante handel, ook als je maar één zaterdag per maand op de markt staat.